Safety Beach, Victoria

We zijn er !!  Het heeft lang geduurd, maar we hebben het gehaald.  Na 3 vluchten van respectievelijk 6u, 14u en 1,5u en nog een autoritje (met onze knal oranje gigantische huurauto Holden SV6) van bijna 2u zijn we op onze bestemming aangekomen.  En het loont de moeite.  De eerste dag en nacht waren zwaar, maar vandaag was er al beterschap.  Jetlag doet rare dingen met een mens.  Jozefien was weer het meest van al ondersteboven en viel op de meest onmogelijke plaatsen gewoon zonder enige voorafgaande waarschuwing in slaap.  Heel vreemd.  Vandaag toch 2 speeltuinen (die je hier inderdaad op gewoon elke hoek van de straat vindt) bezocht, een ijsje gegeten en natuurlijk ook een klein strandwandelingetje gemaakt en wat schelpjes gezocht.  Toch ook nog wat nuttige dingen gedaan zoals onze bankrekening geactiveerd (jullie mogen nu allemaal storten :-)), een internet dongle gehaald en Australische gsm nrs gehaald die we nu verwoed proberen van buiten te leren, maar helaas zonder enig succes.  We logeren momenteel in een prachtig vakantiehuisje in Safety Beach, dat voldoet aan alles wat op de website staat vermeld en zelfs nog veel meer.  Zo zitten hier een aantal Ikea bakken vol speelgoed in een gankast en staat de garage vol fietsjes (ook met steunwieltjes), steppen, emmertjes en schepjes en nog veel veel meer om de kinderen een leuke dag te bezorgen.  Het dikke tapijt in de living en in de slaapkamers voelt zalig onder onze blote voetjes en de gigantische flatscreen TV toont de 100den kinder DVD's die hier in de lades zitten.

Morgen gaan we meteen op verkenning in de verschillende buurten waar we het goed achten om te wonen.  Een toekomstige collega van Jan neemt ons mee op verkenning doorheen het hele schiereiland.  Op zondag laten we dat alles even inwerken en vanaf maandag starten we met de huizenjacht.  Op het verlanglijstje staan momenteel Mount Martha en Mornington bovenaan.

Het geluk vinden

Een typische zondagochtend in Belgie: de deurbel rinkelt om 9.30, twee deftig uitziende heren staan aan de deur met een folderke...
Zij:"Het geluk vinden in het leven, is dat niet belangrijk?"
Wij:"We hebben het al gevonden en gaan er dinsdag naartoe."

Ik zou zeggen, Hosanna!

Farewell feestjes

Om iedereen nog eens te kunnen zien moeten we onze weekends goed indelen.  Tegenwoordig gaan we dus ongeveer 3x daags taart eten bij vrienden en familie die we allemaal nog een laatste keer willen zien voor we ons boeltje pakken en naar de andere kant van de wereld vertrekken.  Als dat zo doorgaat zullen we op 5 oktober niet meer door de deur van dat vliegtuig kunnen...
Het is ook druk met de verkoop van de laatste spullen, al hebben we intussen onze buik meer dan vol van de gemiddelde kapaza koper.  Ik geef jullie even een opsomming mee van de meest irriterende en belachelijke kapaza reacties die we tot nu toe ontvingen:
1) bij de verkoop van 2e hands glazenonderzetters Zack - onze vraagprijs 3 euro:
Vraag: "zijn deze in nieuwstaat en krasvrij?"
Antwoord : "neen, ze zijn immers 2e hands en dus reeds gebruikt.  Als u nieuwe wenst gaat u beter naar de winkel en kan u beter meer dan 3 euro op zak hebben"
2) bij de verkoop van een Ikea wandlamp voor 1,5 euro (nieuwprijs 6 euro):
Vraag: "ik heb interesse en wil de lamp kopen voor 1,5 euro.  Wilt u de lamp verzenden aub?"
Antwoord: "de lamp kost amper 6 euro nieuw in Ikea, verzendkosten zijn 5,70 euro, dus dat komt u toch duurder uit"
Vraag: "waarom kan u de lamp niet via kiala verzenden, dat kost immers maar 4 euro"
Antwoord: "grrrrr"
Verder komt de helft van de kopers gewoon niet opdagen en zit je dus uren te wachten voor niets.
Als ik in Australië niet weet wat gedaan (je weet maar nooit) ga ik op missie en ga ik ook wat kapaza verkopers irriteren.  Ik zal mijn tijd doden met mailtjes versturen in de zin van: "ik ben erg geïnteresseerd in de kleerkast die u verkoopt, maar kan u me laten weten hoeveel ze weegt?" of "ik heb wel interesse in de fiets die u verkoopt, maar enkel als hij ook kan omgebouwd worden in een straaljager"

Vakantiehuisje

Bij deze is ons vakantiehuisje geboekt, alle info op http://www.seaeaglebeachhouse.com.au/. Daar gaan we dus de eerste 14 dagen spenderen, en ondertussen proberen om een deftig rental house te vinden in Mornington en omgeving.

En de beer is aan zijn laatste adem toe

De sollicitatie procedure bij Bluescope is zeker en vast een lang proces, maar het einde is in zicht. Dinsdag had ik nog een interview met HR en ook dat is goed verlopen. Ze willen nu nog een background check doen, maar dat is gewoon papierwerk. We kunnen eigenlijk alle werk voor onze visum aanvraag recycleren. Alleen 1 klein probleem, we hadden al die data online bewaard, maar die blijkt daar nu verdwenen... Bijgevolg kan Barbara vandaag nog eens naar haar werk om alle papieren nog eens in te scannen, wat zouden we doen zonder deze duizendpoot he. Normaal volgt er dus volgende week een officiële Letter of Offer, en dan kunnen we toch op dat gebied al gerust zijn.
Wat betreft temporary housing zijn we ook alles aan het afronden, we zouden in Safety Beach een vakantiehuis boeken. Eenmaal alles daar rond is, zullen we zeker de fotookes eens posten.
En o ja, Jan zit vandaag voor de laatste dag op zijn werk. Toch een vreemde ervaring om een vertrouwde plaats, waar je met veel plezier werkt te verlaten...

Dik vel heeft die beer

Het is intussen bijna een maand geleden sinds ons vorige berichtje.  En al die tijd zitten we al in spanning te wachten op nieuws over de job in Melbourne. 

Telkens als we de wanhoop nabij waren en met de handen in het haar zaten kregen we weer een mailtje van BlueScope waarin niet echt stond dat we de job hadden, maar ook zeker niet stond dat we de job niet hadden.  Eens per week stuurden ze ons een nieuw sprankeltje hoop waar we dan weer een week moesten op teren.  Het is intussen dus duidelijk dat de beer waarvan sprake in ons vorige blogberichtje een behoorlijk dik vel heeft.  Zelfs nu hij al een paar ladingen hagel in zijn lijf heeft, is dat vel nog steeds niet van de beer gestroopt en dus niet klaar voor verkoop.

Intussen kregen we van BlueScope een berichtje dat ze onze referenties gingen contacteren. Die referenties zullen natuurlijk alleen maar lovend commentaar leveren, dus we vermoeden dat het vel van die beer nu toch stilaan zal beginnen loskomen. 

In elk geval hadden we voor onszelf afgesproken dat we begin september de knoop gingen doorhakken over onze bestemming en al het voorgaande in beschouwing genomen zullen we dus naar Melbourne trekken, meer bepaald naar the Mornington Peninsula.

Voor de geïnteresseerden hebben we hier op het internet nog een mooi filmpje gevonden over the Mornington Peninsula… wie zou daar nu niet willen wonen?

Het vel van de beer

De vorige keer hebben we al een en ander over werkgelegenheid geblogd en intussen is er op dat front wat meer actie. Er waren al 5 weken voorbij gekropen sinds mijn solllicitatie bij Bluescope Steel en we begonnen die piste stilaan af te schrijven (de zenuwen begonnen behoorlijk toe te slaan).  Begin deze week kregen we dan toch een verrassend en verlossend maitje.  Of we nog interesse hadden in de job bij BlueScope... euh ja duuh vaneigens Bruce. We spraken af om een telefonisch interview te doen op donderdag ochtend (onze tijd). Het werd een gesprek van bijna een uur, gelukkig op kosten van BlueScope. Het gaat om een job bij een interne consulting afdeling, en leunt sterk aan bij de functie die ik nu met veel plezier uitoefen. Het gesprek was heel aangenaam en het ging zeker niet de hele tijd over werk, maar ook over woonomgevingen, wineries ... Ook de vraag naar loon kwam aan bod, meestal toch een teken van sterke interesse.  Het was een heel goed gesprek en beide partijen hielden er een goed gevoel aan over, de enige drempel die er voor hem nog bestond, was het aanwerven van iemand die hij nog nooit gezien had. Ik begrijp hem wel, want met mijn bochel, hanekam en 7 neusringen ben ik nu niet bepaald het type dat in een consulting  afdeling thuis hoort ;-)
Enfin maandag middag volgt er al een vervolg gesprek samen met zijn baas, ditmaal een skype video gesprek... hopelijk val ik nu niet door de mand ;-)
Rest dan nog 1 klein detail: de afdeling van BlueScope waar ik zou voor werken, heeft medewerkers in zowel Wollongong als Hastings waarbij ze een lichte voorkeur hadden voor de vestiging in Hastings.  Tijd dus om ook de staat Victoria eens goed uit te pluizen.  Thank god for Google Earth :-) Hastings ligt in de Mornington Peninsula: op het eerste zicht een hele mooie streek, niet te ver van Melbourne,  leuke stadjes die niet te groot zijn (Mornington zelf ziet er geweldig uit), mooie beaches en betaalbare huizen.  Wat wil een mens  nog meer.
Dus onze twijfels tussen Adelaide en Wollongong zouden wel eens kunnen uitdraaien op een derde keuze.
Laat ons het vel van de beer niet verkopen voor hij geschoten is, maar maandag volgt alvast meer info!  Keep tuned and fingers crossed dus !

Mornington	Wollongong