kabouterzoektocht

hoe ging dat liedje ook al weer?

cross country running

Gisteren was er cross country running bij Jozefien op school.  Alle klassen mochten meedoen aan een soort veldloop (een redelijk lang parcours voor die kleine beentjes).  Voor deze ene keer moesten ze niet in hun schooluniformpje zijn, maar wel in hun "house colours".  Telkens als ze de school zullen vertegenwoordigen zullen ze dus die kleur dragen.  In Jozefien's geval werd dit geel.  Onze kleine meid rende flink mee en met de nodige aanmoediging van de "groten" uit 5e en 6e leerjaar heeft ze zelfs het hele parcours uitgelopen.  We waren uiteraard behoorlijk trots op onze spruit.

winter in Mornington part II

Winter of geen winter, dit is en blijft Australie natuurlijk en dus kunnen we weldegelijk ook nog onze tijd op het strand doorbrengen. Terwijl Jozefien op school flink leert lezen en schrijven, profiteren Seb en ik ervan om zandkastelen te bouwen op het strand iets verderop.  

Winter in Mornington

De mooie herfstdagen hebben hier stilaan plaatsgemaakt voor de natte winter. We zagen ons dus genoodzaakt om wat binnenactiviteiten te zoeken om de dagen door te komen.
We houden ons bezig met knutselen, haken en koken. We proberen allerlei typisch Belgische gebakjes uit zoals Mattentaarten en Frangipane. In de foto hieronder zie je de "matten" die in de mattentaart moeten. De taarten waren niet slecht, maar het is niet makkelijk om hier goede bladerdeeg te vinden, dus wie tips heeft (naast Fillo pastry) laat het ons maar weten!

Sebassie is Adriaan

Onze sloeber Sebastiaan amuseert zich nog steeds in de zwemles, hij zoekt voortdurend naar haaien in het zwembad, en volgens zijn deskundige mening zit het er vol van! Om hem toch nog wat meer beweging te geven, gaat hij sinds kort ook naar gymnastics, de turnles, alwaar hij zich vervolmaakt in acrobatie. Gezien hij vaker TV kijkt in kopstand (in de zetel) dan normaal op zijn zitvlak, dachten we wel dat dit zijn kopje thee zou zijn. En ja hoor, hij vindt het geweldig. Juf Margaret heeft wel de handen vol, want aan zijn luisterend oor moet er ook nog gewerkt worden.Enfine, hieronder enkele sfeerbeelden.

Nicole, onze redder in nood en kapper aan huis

We hadden gisteren onze favoriete kapster (en vriendin!) Nicole over de vloer en na een gezellige babbel verdween papa's nekmatje als sneeuw voor de zon (oef, eindelijk!) en Jozefien werd prompt een nieuw kapsel aangemeten.  Heerlijk zo'n bezoeker!  Ik ben alvast helemaal wild van het nieuwe kapsel van Jozefien, maar ik had wel graag jullie meningen en voorstellen gehoord, dus shoot!  Ik heb hieronder een voor en na foto gepost.

Attack of the Kookaburra

Het was een van de laatste mooie herfstdagen en we profiteerden er van om nog een mooie wandeling te maken in het natuurgebied Seawinds bij Arthurs Seat.  Op algemene vraag van de kinderen en aangezien we intussen al meer dan 7 maand in Australie wonen, besloten we om net als de natives eens een barbecue te houden in het park.  We waren op alles voorzien (plastic bordjes, bestek en zelfs plastic wijnglaasjes) en gezien de dagen stilaan korter beginnen te worden hadden we er zelfs een kaars mee zodat we niet door het donker zouden overvallen worden.  Helaas vergat mama dat kaarsjes ook vuur nodig hebben om te branden en gezien papa niet echt de "robinson" van dienst was die vuur maakte met wat stokjes en/of stenen moesten we een groot deel van onze maaltijd in het donker verorberen.  Terwijl we met z'n allen genoten van onze lekker gebakken worsten werden we stiekem in de gaten gehouden door een kookaburra in de boom naast ons tafeltje.  We hoorden de schaterlachende kookaburra's in de verte en lachten zelf lekker mee....  tot ... de kookaburra in de aangrenzende boom besloot een worst van Jozefien's bord te stelen.  Jozefien schreeuwde het uit, maar de kookaburra wist van geen ophouden en bleef volharden in zijn boosheid.  Jozefien vond het welletjes geweest en besloot haar worstje in de sjieke bak te verorberen.  De volgende keer zullen we zoals de Aussies onze picknick 's middags opeten.
In  het filmpje kan je horen hoe de kookaburra's ons uitlachen terwijl we op de tast onze worst op onze vork proberen prikken