Holidayyyy

Onze lieve heer vaart hier niet ten hemel en ook pinksteren wordt hier niet gevierd.  De heilige geest is hier blijkbaar niet naar beneden geraakt om het geloof te verspreiden en daardoor voelden we ons toch wat tekort gedaan aangaande public holidays.  Gelukkig besloot de koningin van Engeland op de valreep te verjaren waardoor we ter gelegenheid van haar wellicht bescheiden feestje toch nog van een dagje vrijaf konden genieten.  Naar het schijnt verjaart ze niet echt op de 13e juni, maar dat zal ons "snag" ofte "worst" wezen.  We polsten meteen bij Erik en Tine uit het land van Oz of ze al wilde plannen hadden voor die datum en besloten samen een feestje te bouwen ter gelegenheid van de verjaardag van de queen of England.  Het werd een super heerlijk lang weekend waarin we massaal veel deden, zagen en "boxen tickten".  Na een rit van 11u werd het eerst en vooral een heerlijk weerzien met Erik, Tine en de kindjes.  Van verlegenheid bij de kindjes was geen sprake (zelfs niet de eerste minuut) en Sebastiaan en Korneel ontpopten zich meteen als leeuwenwelpjes die gedurende het hele weekend hun alfa status ten opzichte van elkaar moesten bevestigen.  Van beesten gesproken...  ons heerlijk lange weekend begon met een whale watch.  De walvissen kregen we echter niet te zien, maar we werden wel getrakteerd op een school dolfijnen die een spelletje hide and seek met de boot speelden.  Heel leuk om te zien, maar veel te moeilijk om te fotograferen.  We zagen ook nog zeehondjes en een onbewoond eiland dat raar maar waar blaakte in de zon, terwijl wij in storm op zee zaten.  De golven bereikten een hoogte van wel een dikke twee meter en de boot ging dus met gelijke tred op en neer.  Niet echt schitterend voor de maag.  Mijn boterhammetje met confituur werd continu heen en weer geslingerd, maar het zicht van de spelende dolfijnen maakte alles goed en ik zou de hele tocht zo opnieuw doen om de beestjes nog eens te kunnen zien.  

Op de terugweg stopten we in het pittoreske Kiama waar we genoten van de blowholes.  Het filmpje waarin papa beseft dat hij wel eens nat zou kunnen worden van de volgende blow, maar Jozefien nog niet goed door heeft wat er gaat gebeuren, wou ik jullie toch niet onthouden.  Dag 1 van onze trip naar het land van oz was in elk geval al meer dan geslaagd, al bleek die maar een voorproefje te zijn van wat er nog te komen stond.  Wil je het ook weten?  Hou dan onze blog in de gaten, want die zal de komende dagen verder ge-update worden, kwestie van niet al onze geheimen in 1 keer prijs te geven he ;-)

Sorrento

De pracht en praal van de wilde zee in surf beach Sorrento in de winter. Ik zou er uren naar kunnen kijken ware het niet dat de wind nogal koud durft uitvallen in deze tijd van het jaar.  De kinderen vonden het ook een impressionant zicht en begrepen meteen het concept "erosie".

kikkerplaag

Met het mooie winterweer (jaja, ik ben weer daar - 't wordt afgezaagd he ;-)) komen ook de kikkers binnen om wat schaduw te zoeken voor de brandende winterzon.  We hebben hier dus te kampen met een ware kikerplaag ten huize Cheyns-De Zutter en mortein schijnt ze niet te deren...

huppeldepup

Ik weet dat jullie doorwinterde (vergeef de woordspeling) Aussie Belgen het misschien niet geloven, maar hier is het nog steeds aan  het nazomeren.  We hadden dit jaar in Victoria de slechtste zomer die zie hier allertijden hadden meegemaakt en volgens mij wordt dit nu ruimschoots goed gemaakt met de winter.  Op het programma vandaag stond dus "aperitieven op een terrasje".  De mooie foto hieronder werd gemaakt door onze fotograaf van dienst, Jozefien Cheyns.  

Op de terugweg deden we een ommetje langs een wat kleiner baantje tot papa ineens een klein sprongetje maakte achter zijn stuur en dito kreetje uitschreeuwde.  Er sprong plots een kangoeroe vrolijk naast de sjieke bak.  Ik grabbelde nog naar mijn camera om het bewijsmateriaal op de gevoelige plaat te leggen, maar mijn handtas is niet de meest geordende, dus helaas heb ik het beest slechts op zijn vluchtweg kunnen pakken.

Sebastiaan vond het allemaal niet zo grappig en wou dat de deuren van de auto gesloten bleven, want volgens hem zou die kangoeroe wel eens een "lift" willen en daarvoor moest hij maar zijn eigen vervoer zoeken - aldus Sebastiaan. Voor de verandering gierde Jozefien het uit van het lachen en begreep absoluut niet waar papa's kreetjes vandaan kwamen.  Ze had al eeuwen geleden een bordje gezien waarop stond aangeduid dat hier kangoeroe's langs je auto meehoppen, dus wat was eigenlijk ons probleem?  

Tja, de wereld door de ogen van een kind kan toch simpel zijn he

Pyjama party !!

Gewoon voor de fun - het is eens iets anders - mochten de kinderen uit Prep en hun buddies uit de hogere jaren lekker in pyjama  naar school!  Seb kon niet uitblijven en besloot na zijn ochtend douche ook terug in zijn pyjama te kruipen.  Het was een kleurrijke, maar vooral zeer plezante dag op school!

Springende kinderen

Intussen zijn we twee dagen ver in de officiele Ozzie winter en het bevalt ons best ! Temperaturen vooraan in de 20 graden, stralende blauwe hemel en een lekker deugd doend zonnetje. De kinderen genieten met volle teugen en er wordt veel naar hartelust buiten gespeeld. Laat de rest van de winter maar komen, we kunnen er best tegen hoor ;-)

Assembly

Iedere dinsdag is er op de school van Jozefien 45 minuten tijd voor "assembly" ofte "samenkomst".  Elke dinsdagnamiddag komen alle leerlingen van de school in de turnzaal samen om te luisteren en te praten.  Er wordt verteld wat er allemaal is gebeurd in de afgelopen week en wat er nog allemaal te gebeuren staat in de komende week.  Aangezien ik op dat uur toch altijd op school ben, laat ik het niet na om telkens "assembly" mee te pikken (weliswaar met Sebastiaan op sleeptouw).  Vandaag was niet zomaar een "assembly".  Jozefien's juf had me al verteld dat een aantal leerlingen van Jozefien's klas - waaronder ook Jozefien zelf - een zinnetje zouden voorlezen voor de hele groep leerlingen in de zaal.  Aangezien Jozefien nogal verlegen is, was het een behoorlijk riskante missie om haar voor een groep van circa 200 jongelingen een briefje te laten voorlezen, ook al had ze de avond voordien in alle mogelijke intonaties geoefend.  En toch, tot ons aller verbazing - en uiteraard grote trots - stond Jozefien vooraan en las ze met grote duidelijkheid het zinntetje "I found a star on my lunchbox" voor.  Ik kon niet trotser zijn en er stonden zowaar tranen in mijn ogen.  Ik moet er nog wel even bij vermelden dat mijn fototoestel het even liet afweten bij het filmen op zo'n afstand.  Het eerste filmpje is nogal groot uitgevallen en het tweede nogal wazig.  Als je op het tweede filmpje echter goed kijkt en luistert kan je Jozefien haar zinnetje "I found a star on my lunchbox" klaar en duidelijk horen aflezen.  Wat wordt ze toch groot, mijn kleine meid!